Acting like a Venetian ánd a Dutch tourist

Wat was dat een heerlijk eerste weekend in Venetie. Lekker naar het strand geweest, aan het water een heerlijk kippetje gegeten, úren rondgedwaald in Venetie met drie huisgenoten, het eerste Italiaanse ijsje opgesmikkeld, als een echte toerist gekeken naar de historische botenrace, wat terrasjes gepikt, en enkele supergezellige dinertjes (waarvan eentje met een Bulgaars, de ander met een Ghanees en de laatste met een Hollands gerecht). 

Maar toch was ik stiekem een beetje ongerust.. al een dag of 5 in Venetie en in de verste verte nog geen feestje te bekennen. En dan kwam daar ook nog eens n negatieve local aanzetten met een klaagzang over hoe 'booooring' het Erasmusprogramma in Venetie wel niet was; dat het hele uitgaan in Venetie zelfs geen bal voorstelde. Ai, ai, ai. Samen met m'n huisgenootjes Rumen, Peter en Daniel het idee opgevat om een welkomsparty te organiseren, maar ja.. na 1 feestje is het welkom heten en vieren ook wel weer gedaan en wat dan..?

Maar toen kwam Valentina, studente aan de Ca' Foscari Unviersiteit en mijn zogenaamde 'buddy'. Zij nam me mee op sleeptouw met haar Italiaanse vrienden en vriendinnen. Het uitgaansleven in Venetie stelde volgens haar inderdaad ook niets voor, maar met duizenden studenten waren er genoeg dingen te verzinnen, alleen dan op een net iets andere manier dan in Nederland.. Zo begonnen we aan een lange, lange wandeling door de vele steegjes op zoek naar dat ene leuke, locale barretje. Vele werden afgekeurd omdat er te veel toeristen zouden zijn en het plan was om mij een typische Italiaanse avond te bezorgen. Uiteindelijk begonnen we in dat ene geweldige idyllische barretje (of nouja, eigenlijk gewoon buiten op straat) met een Spritz, het bekende Venetiaanse drankje: een combinatie van witte wijn, mineraalwater, een likeur en n olijfje. Dat smaakte prima, en naar meer! Valentina waarschuwde me voor de Italiaanse studenten die onder het motto "als Venetie ons geen pret bezorgt, bezorgen wij haar wel wat pret" enorm van veel drinken houden. Of ik gewend was aan veel alcohol? (...) In ieder geval zetten we de avond voort in verschillende barretjes waar ik telkens een nieuw 'typical Italian drink' kreeg voorgeschoteld (waarvan er eentje gewoon in Nederland onder de naam dropshot wordt verkocht). Anyway, het was een geweldige avond en goed voor mn Italiaans. Poeh, waar de Italiaantjes het altijd rustig aan doen: lekker langzaam wandelen, te laat komen op afspraken, je lekker laten wachten in de rij bij de slager, daar is bij het praten niets van te merken. Valentina en haar vrienden ratelden maar door in hun supersnelle dialect dat af en toe werd onderbroken door een moedige poging van mijn kant, die dan weer gevolgd werd door een enthousiaste grinnik van hun kant en een Engelse vertaling.

Na een kort nachtje ging alweer om 7 uur de wekker om op tijd te zijn voor m'n taalcursus (jawel, het valt heus niet mee, om je te willen gedragen als een locale Venetiaan en tegelijkertijd alle typische toeristendingen te willen doen ;-)). Hoe dan ook; brak en nog een beetje suffig of fris en fruitig: de talencursus is een groot succes. Een leuke groep mensen vanuit de hele wereld met een native speaker docent. Het niveau is pittig maar dat is ook wel een beetje de bedoeling aangezien de Italiaanse colleges en tentamens nog n zware dobber zullen worden.

Voor nu dus eerst nog even een of twee uurtjes studeren en dan opnieuw op weg naar Valentina en haar Italiaanse vrienden. Vanavond staat een typische zelfgemaakte Italiaanse maaltijd op het programma. Bovendien komt er nog een andere net-zo-vers-van-de-pers-Erasmus-student die vandaag is aangekomen in la bella Venezia. Ben benieuwd, zal vast weer erg gezellig worden!

We keep in touch! Liefs x

Reageer

Vul onderstaande velden in om een reactie te plaatsen op dit reisverhaal.

naam *
bericht *
	Stuur mij een e-mail bij nieuwe reacties op dit verhaal.
e-mail adres *