Na twee-en-een-halve-week dolletjes plezier maken werd het afgelopen maandag tijd voor het serieuze werk: de eerste colleges in het Italiaans. Ik ben op het moment twee vakken aan het volgen: Pratiche gestionali del teatro publico (over het managen van publiek theater) en Teoria e pratiche della direzione artistica del teatro musicale (overwat er allemaal bij komt kijken bij het organizerenen produceren van een opera). Hiernaast twee avonden in de week een cursus Italiaans.

Anyway, maandagochtend:Pas om half elf beginnen en een heerlijke wandeling in het zonnetje op weg naar de collegebanken. En ook nog eens een onwijs aardige hoogleraar die overdreven ging articuleren om het allemaal een beetje easier te maken voor die erasmus-studente uit Nederland. Het eerste kwartier zat ik grijzend achter mn schriftje: Het lukt! Ik kan het allemaal volgen! Maar na anderhalf uur was mn concentratie toch ver te zoeken. Mn spanningsboog bungelde losjes heen en weer en het aantal schetsjes bij mn aantekeningen groeide gestaag. Nog maar een uurtje deze waterval van zangerige klanken en dan op zoek naar de boekwinkel. Redelijk tevreden over dit eerste college ging ik enthousiast op zoek en na een keer of vier verdwalen dan toch eindelijk gevonden: de winkel die me de schrik van mn leven zou gaan bezorgen. De vriendelijke Italiaan overhandigde me tóch een stapel aan studieboeken, mn hart sloeg een slagje over. Hij grijnsde: 'tutto in italiano'. Alles in het Italiaans, jaja, ik had niet anders verwacht. Flink aan de slag dus! Maar dat is ook precies de bedoeling want hoewel ik af en toe denk: 'wat heb ik mezelf in hemelsnaam aangedaan, waarom benik niet gewoon naar een Engelstalig land vertrokken?' weet ik dat dit de uitdaging is die ik zoek en die ik in Utrecht niet kan vinden. Bovendien heb ik onwijs veel zin om de management-kant te gaan ontdekken. De rest van de weekis overigens op dezelfde manier verlopen: pittige colleges in de ochtend, hard studeren in de middag en lekker (uit)eten, relaxen of stappen in de avond.

Over stappen gesproken. Gisteren na een overheerlijke pizza naar een concert geweest op de 'Neude' van Venetie: Campo Santa Margharita. Hier ontmoetten we een enorme groep Italianen met wie we uiteindelijk naar een of ander fout house-feest zijn geweest (in de universiteit zelf nog wel). Na een avond dansen en lachen terug naar huis, maar ai.. Noodweer in Venice. En dat betekent het beruchte aqua alta (hoog water). Venetie stroomt langzaam onder en lelijke a-la-vissers-en-boeren-laarzen zijn noodzakelijk. Uiteraard hadden we die niet bij ons dus in onze gewone outfit door het water gepaterd, dat inmiddels op sommige plekken tot ver boven onze enkels kwam. Tja, je wilt in Venetie wonen of niet ;-) Gelukkig bleek ons huis nog watervrij te zijn. Nog maar even van genieten want dit schijnt elk jaar toch wel een centimetertje of 20 blank te staan. Ben benieuwd..

Dit weekend een afspraak met een Italiaanse studente die vanaf februari een half jaar in Utrecht komt studeren. Erg leuk, kunnen we onze steden 'uitwisselen'! Verder vanavond weer stappen. Morgen een studenten-theater-kaart aanvragen. Voor €2,50 naar elke voorstelling in Venetie! (wie zei ook alweer dat ik in Ierland moest gaan studeren?! ;-))

Neenee, ben onwijs gelukkig dat ik heb gekozen voor het (bijna altijd dan) zonnige zuiden. Want hoewel het Erasmus-programma suf is zijn er zó veel andere leuke dingen te doen en heb ik enorm geboft met mn supertoffe huisgenoten! (En om nog even terug te komen op mn vorige blog: bedankt voor al jullie smsjes/mailtjes/reacties maar ik ben niet in handen gevallen van Casanova en ik blijf na februari niet hier voor een of andere Italiaanse vlam. Ik ben potverdikkie net weer officieel single, en dat bevalt prima ;-) Maar blijf vooral wel reageren op mn blogs want wil heel graag ook jullie en alle belevenissen in Nederland blijven volgen! :-))

Voor nu ga ik er een eind aan breien, op naar n heerlijk gebakken eitje haha!

Liefs en tot snel! xxx