Een hele vrolijke avond allemaal!

Inmiddels is het alweer december en weer tijd voor een nieuw verhaaltje. Want wat in ieder geval niet nieuw is is mijn gave voor last-minute-plannen. Toen ik besefte dat het nog maar een paar daagjes (weekjes) is voordat ik weer tijdelijk even terugga naar Nederland besefte ik ook meteen dat er dan nog heel veel moest gebeuren! En zodoende verschenen er grote plannen wat betreft studeren, afspraken maken met professoren en International Office, formulieren invullen en interessante uitjes maken.

Maar tja.. zolang er nog niet echt een stok achter de deur is en de druk nog niet echt aanwezig blijf ik lekker uitstellen en is het meer tijd voor leuke dingen. Zo heb ik afgelopen weekend lekker gewinkeld en s'avonds met twee spaanse meiden uitgeweest. Aangezien het uitgaan hier nog steeds buiten is, ook al is het hartje winter, hebben we ons toevlucht maar tot n Ierse pub gezocht (in ieder geval gezellig én warm).

Afgelopen maandag moest ik voor den Oeniversiteet naar een tentoonstelling over hedendaagse kunst in Treviso (stadje dichtbij Venetie). Interessant maar meer bijzonder was de terugreis. Nietsvermoedend stapte ik namelijk s'avonds in de bijna lege bus en wandelde door het gangpad naar achteren. Opeens gaf iemand me een fikse vuiststoot/klap. Ik riep wat onaardige dingen maar toen ik zag wie ik voor me had hield ik gauw m'n mond: een gure, aggressieve, grote, brede, man. Ai, daar ben ik dan ook weer niet tegenop gewassen als meisje (zonder grote broer, vriendje of mannelijke internationale friends in de buurt). Maar toen ik eenmaal zat zag ik hoe deze man een ziek vogeltje uit z'n zak haalde en die begon te treiteren en te slaan. Net op het moment dat ik er wat van wilde gaan zeggen kwamen er twee mannen van de bewaking de bus binnengestormd die tegen de man begonnen te schreeuwen. Hij moest meekomen, ze zochten hem, enz enz. Een onzuiver typetje dus, bekend bij hen. Maar de man gaf uiteraard niet mee en het werd een behoorlijk opstandje. Opeens riep iemand uit de bus: 'hij heeft ook dat meisje mishandeld en geslagen!' (ik dus) nounou, mishandeld mishandeld.. dat is wel errug overdreven. Maar sensationeel genoeg voor de bewakertjes om mij te ondervragen en de politie te bellen. Tien minuten later waren er drie sterke politiemannen die ook nog eens tegen de man begonnen te schreeuwen. Ik ondertusen aan één van hen een semi-officiele verklaring afgelegd en toen dat klaar was boeiden ze met 5 man sterk t onruststokertje en sleurden m de bus uit. En zo konden we, met n fikse vertraging, weer rustig terug naar Venetie.. het veilige sprookjes-stadje met alleen maar vredige opa's en oma's, toeristen en een handjevol studenten..

Dinsdag opnieuw naar een museum geweest, samen met mn Poolse vriendinnetje Jagoda. Erg gezellig en heel erg mooi, een tentoonstelling over de traditionele Venetiaanse klederdracht (lees: twee meiden die wegkwijlen bij de allermooiste jurken ever).

Woensdag een lange, lange dag op de uni.. van 9 tot 7. Gaar, moe en koud kwam ik thuis maar werd helemaal opgevrolijkt door het pakketje van de twee Sinterklazen uit Heytse! Superlief! Helaas was de pret maar van korte duur want mijn kamergenootje kwam huilend binnen, dat ze meteen naar de eerste hulp moest. Dus ben ik meteen met haar naar het ziekenhuis gegaan, om haar een beetje te steunen en ook om het woord te doen in het Italiaans voor haar. Want welcome to Italy, heb je een dokter voor je met 10 jaar wetenschappelijke studie en dan nog spreekt ie geen woordje Engels. Gelukkig kwamen we er prima uit en bleken de op het eerste gezicht ernstige symptomen allemaal mee te vallen en gewoon op te lossen met een anti-biotica-kuurtje. Eind goed, al goed. En bijzonder om eens een hele avond in een Italiaans ziekenhuis in 'n wachtkamer te zitten. Niemand aanwezig bij de Eerste Hulp balie (er zou maar eens echt iets ernstigs zijn), het enorme geroddel van de Italianen in de wachtkamer en de snauwende, chagerijnige verplegers. Dan wel weer een hippe betaalautomaat om meteen handje contantje te betalen voor het gesprekje met de dokter. En ik maar denken dat ik in het land van de oneindige-bureaucratie-rotzooi was.. ;-)

Vandaag naar Casa Goldoni (vroeger het huis van theatergoeroe Goldoni, nu een museum) geweest, want ja, de tijd dringt en er zijn nog zoveel dingen te bezichtigen ;) Maar ook veel gestudeerd, want ook die tijd dringt. Volgende week weer een tentamen en vooralsnog kan ik nog redelijk op mn gemakkie een blog typen maar ik gok dat aan het eind van de week de druk er dan toch eindelijk is en ik weer moet presteren haha ;) Morgen in ieder geval ook weer een 'van-negen-tot-vijf-dag-op-de-uni'. En dan is het nog maar twee weekjes voordat ik weer terug ga naar Nederland. Ik zal de 17e s'avonds aankomen dus ik roep bij deze alvast iedereen op om de 18e weer lekker ouderwets te gaan stappen (a). Vantevoren samen eten, (in)drinken, tutten? :) (en dan heb ik het nog niet eens over al die andere duizend plannen voor die paar weekjes in Nederland, yihaa!)

Dunque, un bacio per tutti e arrivederci!

xxx